2 Samuel 22:29-46

29Quia tu lucerna mea, Domine, et tu, Domine, illuminabis tenebras meas.

30In te enim curram accinctus : in Deo meo transiliam murum.

31Deus, immaculata via ejus ; eloquium Domini igne examinatum : scutum est omnium sperantium in se.

32Quis est Deus præter Dominum, et quis fortis præter Deum nostrum ?

33Deus qui accinxit me fortitudine, et complanavit perfectam viam meam.

34Coæquans pedes meos cervis, et super excelsa mea statuens me ;

35docens manus meas ad prælium, et componens quasi arcum æreum brachia mea.

36Dedisti mihi clypeum salutis tuæ, et mansuetudo tua multiplicavit me.

37Dilatabis gressus meos subtus me, et non deficient tali mei.

38Persequar inimicos meos, et conteram, et non convertar donec consumam eos.

39Consumam eos et confringam, ut non consurgant : cadent sub pedibus meis.

40Accinxisti me fortitudine ad prælium : incurvasti resistentes mihi subtus me.

41Inimicos meos dedisti mihi dorsum ; odientes me, et disperdam eos.

42Clamabunt, et non erit qui salvet ; ad Dominum, et non exaudiet eos.

43Delebo eos ut pulverem terræ ; quasi lutum platearum comminuam eos atque confringam.

44Salvabis me a contradictionibus populi mei ; custodies me in caput gentium : populus quem ignoro serviet mihi.

45Filii alieni resistent mihi ; auditu auris obedient mihi.

46Filii alieni defluxerunt, et contrahentur in angustiis suis.