Vulgate clémentine (latin)
1 Rois 17:20
20Et clamavit ad Dominum, et dixit : Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus ?
1 Rois 17:20 dans d’autres versions
- Bible Segond 1910 (LSG)Puis il invoqua l’Éternel, et dit : Éternel, mon Dieu, est-ce que tu affligerais, au point de faire mourir son fils, même cette veuve chez qui j’ai été reçu comme un hôte ?
- Bible Segond 21 (S21)Puis il fit appel à l'Eternel et dit: «Eternel, mon Dieu, est-ce que tu vas faire du mal, au point de faire mourir son fils, même à cette veuve qui m’a accueilli chez elle?»
- Bible du Semeur (BDS)Puis il implora l’Eternel : O Eternel, mon Dieu, cette veuve m’a accueilli chez elle. Est-ce que vraiment tu lui voudrais du mal au point de faire mourir son fils ?
- Nouvelle Edition de Genève 1979 (NEG79)Puis il invoqua l'Eternel, et dit: Eternel, mon Dieu, est-ce que tu affligerais, au point de faire mourir son fils, même cette veuve chez qui j'ai été reçu comme un hôte?
Contexte de 1 Rois 17:20
18Dixit ergo ad Eliam : Quid mihi et tibi, vir Dei ? ingressus es ad me, ut rememorarentur iniquitates meæ, et interficeres filium meum ? 19Et ait ad eam Elias : Da mihi filium tuum. Tulitque eum de sinu ejus, et portavit in cœnaculum ubi ipse manebat, et posuit super lectulum suum. Et clamavit ad Dominum, et dixit : Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus ? 21Et expandit se, atque mensus est super puerum tribus vicibus, et clamavit ad Dominum, et ait : Domine Deus meus, revertatur, obsecro, anima pueri hujus in viscera ejus. 22Et exaudivit Dominus vocem Eliæ : et reversa est anima pueri intra eum, et revixit.
Lire 1 Rois 17 en entier1 Rois 17:20 mot à mot
וַיִּקְרָ֥א אֶל־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י הֲ֠גַם עַל־הָאַלְמָנָ֞ה אֲשֶׁר־אֲנִ֨י מִתְגּוֹרֵ֥ר עִמָּ֛הּ הֲרֵע֖וֹתָ לְהָמִ֥ית אֶת־בְּנָֽהּ׃Lire en interlinéaire
Mots relevés dans la LSG.
- invoquaקָרָאqârâ' · appeler : inviterH7121
- l’אֶל'êl 'el · versH413
- Éternelיְהֹוָהyehôvâh · SEIGNEURH3068
- ditאָמַר'âmar · direH559
- Dieuאֱלֹהִים'ĕlôhîym · DieuH430
- affligeraisרָעַעrâ‛a‛ · être mauvaisH7489
- ·עַל‛al · surH5921
- pointגַּםgam · aussiH1571
- mourirמוּתmûth · mourirH4191
- filsבֵּןbên · fils : enfantH1121
- veuveאַלְמָנָה'almânâh · veuveH490
- chezעִם‛im · avecH5973
- quiאֲשֶׁר'ăsher · quiH834
- j’אֲנִי'ănîy · jeH589
- hôteגּוּרgûr · séjournerH1481
Références croisées de 1 Rois 17:20
- 1 Rois 18:36Cumque jam tempus esset ut offerretur holocaustum, accedens Elias propheta ait : Domine Deus Abraham, et Isaac, et Israël, ostende hodie quia tu es Deus Israël, et ego servus tuus, et juxta præceptum tuum feci omnia verba hæc.
- Exode 17:4Clamavit autem Moyses ad Dominum, dicens : Quid faciam populo huic ? adhuc paululum, et lapidabit me.
- 1 Samuel 7:8Dixeruntque ad Samuelem : Ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinorum.
- 2 Rois 19:4Si forte audiat Dominus Deus tuus universa verba Rabsacis, quem misit rex Assyriorum dominus suus ut exprobraret Deum viventem et argueret verbis, quæ audivit Dominus Deus tuus : et fac orationem pro reliquiis quæ repertæ sunt.
- Matthieu 21:22Et omnia quæcumque petieritis in oratione credentes, accipietis.
- Jacques 5:15et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus : et si in peccatis sit, remittentur ei.
- Genèse 18:23Et appropinquans ait : Numquid perdes justum cum impio ?
- Josué 7:8Mi Domine Deus, quid dicam, videns Israëlem hostibus suis terga vertentem ?
- Psaumes 73:13Tu confirmasti in virtute tua mare ; contribulasti capita draconum in aquis.
- Jérémie 12:1Justus quidem tu es, Domine, si disputem tecum : verumtamen justa loquar ad te : Quare via impiorum prosperatur ; bene est omnibus qui prævaricantur et inique agunt ?
Commentaires sur 1 Rois 17:20
- Commentaire concis de Matthew Henry · v. 17-24Ni la foi, ni l'obéissance ne peuvent écarter les afflictions et la mort. L'enfant étant décédé, sa mère cria au prophète, qu'il aurait mieux fallu la laisser dans l'affliction et la famine, plutôt que de lui donner un faux espoir et un vain soulagement. Quand Dieu nous prive des bienfaits qu'Il nous avait d'abord octroyés, Il nous rappelle nos péchés commis, peut-être ceux de notre jeunesse, malgré le temps éventuellement déjà passé... Quand Il nous…Lire le commentaire
- Tyndale Open Study Notes · v. 20Éternel, mon Dieu, est-ce que tu affligerais : Élie a exprimé à Dieu, avec angoisse, sa crainte que sa propre présence soit à l'origine de la mort de l'enfant.Lire le commentaire
Thèmes liés à 1 Rois 17:20
Dans les dictionnaires
Commentaires sur 1 Rois 17
Vulgate clémentine (latin) — Domaine public - Clementine Text Project
Commentaires