Job 37:14-24

14Ausculta hæc, Job : sta, et considera mirabilia Dei.

15Numquid scis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus ?

16Numquid nosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias ?

17Nonne vestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro ?

18Tu forsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.

19Ostende nobis quid dicamus illi : nos quippe involvimur tenebris.

20Quis narrabit ei quæ loquor ? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.

21At nunc non vident lucem : subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.

22Ab aquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.

23Digne eum invenire non possumus : magnus fortitudine, et judicio, et justitia : et enarrari non potest.

24Ideo timebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.