Septante (AT)
Ecclésiaste 2:17
17καὶ ἐμίσησα σὺν τὴν ζωήν, ὅτι πονηρὸν ἐπ ἐμὲ τὸ ποίημα τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος.
Ecclésiaste 2:17 dans d’autres versions
- Bible Segond 1910 (LSG)Et j’ai haï la vie, car ce qui se fait sous le soleil m’a déplu, car tout est vanité et poursuite du vent.
- Bible Segond 21 (S21)Alors j'ai détesté la vie. Oui, ce qui se fait sous le soleil m'a déplu, car tout n’est que fumée et revient à poursuivre le vent.
- Bible du Semeur (BDS)Alors j’en suis venu à haïr la vie, car tout ce qui se fait sous le soleil m’est apparu détestable, parce que tout est dérisoire : autant courir après le vent.
- Nouvelle Edition de Genève 1979 (NEG79)Et j'ai haï la vie, car ce qui se fait sous le soleil m'a déplu, car tout est vanité et poursuite du vent.
Contexte de Ecclésiaste 2:17
15καὶ εἶπα ἐγὼ ἐν καρδίᾳ μου Ὡς συνάντημα τοῦ ἄφρονος καί γε ἐμοὶ συναντήσεταί μοι, καὶ ἵνα τί ἐσοφισάμην ; ἐγὼ τότε περισσὸν ἐλάλησα ἐν καρδίᾳ μου, διότι ἄφρων ἐκ περισσεύματος λαλεῖ, ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης. 16ὅτι οὐκ ἔστιν μνήμη τοῦ σοφοῦ μετὰ τοῦ ἄφρονος εἰς αἰῶνα, καθότι ἤδη αἱ ἡμέραι αἱ ἐρχόμεναι τὰ πάντα ἐπελήσθη· καὶ πῶς ἀποθανεῖται ὁ σοφὸς μετὰ τοῦ ἄφρονος ; καὶ ἐμίσησα σὺν τὴν ζωήν, ὅτι πονηρὸν ἐπ ἐμὲ τὸ ποίημα τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος. 18καὶ ἐμίσησα ἐγὼ σὺν πάντα μόχθον μου, ὃν ἐγὼ μοχθῶ ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὅτι ἀφίω αὐτὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ γινομένῳ μετ ἐμέ· 19καὶ τίς οἶδεν εἰ σοφὸς ἔσται ἢ ἄφρων ; καὶ ἐξουσιάζεται ἐν παντὶ μόχθῳ μου, ᾧ ἐμόχθησα καὶ ᾧ ἐσοφισάμην ὑπὸ τὸν ἥλιον. καί γε τοῦτο ματαιότης.
Lire Ecclésiaste 2 en entierEcclésiaste 2:17 mot à mot
וְשָׂנֵ֙אתִי֙ אֶת־הַ֣חַיִּ֔ים כִּ֣י רַ֤ע עָלַי֙ הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה שֶׁנַּעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּֽי־הַכֹּ֥ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃Lire en interlinéaire
Mots relevés dans la LSG.
- haïשָׂנֵאώânê' · haïrH8130
- vieחַיִּיםchay · vieH2416
- carכִּיkîy · carH3588
- faitעָשָׂה‛âώâh · faire : agirH6213
- sousתַּחַתtachath · dessous : sousH8478
- leמַעֲשֶׂהma‛ăώeh · œuvre : travailH4639
- soleilשֶׁ֫מֶשׁshemesh · soleilH8121
- m’עַל‛al · surH5921
- dépluרַעra‛ râ‛âh · mauvais : nuisibleH7451
- toutכֹּלkôl kôl · toutH3605
- vanitéהֶ֫בֶלhebel hăbêl · vanitéH1892
- poursuiteרְעוּתre‛ûth · aspirationH7469
- ventרוּחַrûach · esprit : souffleH7307
Références croisées de Ecclésiaste 2:17
- Nombres 11:15εἰ δὲ οὕτως σὺ ποιεῖς μοι, ἀπόκτεινόν με ἀναιρέσει, εἰ εὕρηκα ἔλεος παρὰ σοί, ἵνα μὴ ἴδω μου τὴν κάκωσιν. –
- 1 Rois 19:4καὶ αὐτὸς ἐπορεύθη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν ἡμέρας καὶ ἦλθεν καὶ ἐκάθισεν ὑπὸ ραθμ ἓν καὶ ᾐτήσατο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀποθανεῖν καὶ εἶπεν Ἱκανούσθω νῦν, λαβὲ δὴ τὴν ψυχήν μου ἀπ ἐμοῦ, κύριε, ὅτι οὐ κρείσσων ἐγώ εἰμι ὑπὲρ τοὺς πατέρας μου.
- Job 3:20ἵνα τί γὰρ δέδοται τοῖς ἐν πικρίᾳ φῶς, ζωὴ δὲ ταῖς ἐν ὀδύναις ψυχαῖς ;
- Job 7:15ἀπαλλάξεις ἀπὸ πνεύματός μου τὴν ψυχήν μου, ἀπὸ δὲ θανάτου τὰ ὀστᾶ μου.
- Job 14:13εἰ γὰρ ὄφελον ἐν ᾅδῃ με ἐφύλαξας, ἔκρυψας δέ με, ἕως ἂν παύσηταί σου ἡ ὀργὴ καὶ τάξῃ μοι χρόνον, ἐν ᾧ μνείαν μου ποιήσῃ.
- Jérémie 20:14ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐτέχθην ἐν αὐτῇ· ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἔτεκέν με ἡ μήτηρ μου, μὴ ἔστω ἐπευκτή.
- Jonas 4:3καὶ νῦν, δέσποτα κύριε, λαβὲ τὴν ψυχήν μου ἀπ ἐμοῦ, ὅτι καλὸν τὸ ἀποθανεῖν με ἢ ζῆν με.
- Ecclésiaste 1:14εἶδον σὺν πάντα τὰ ποιήματα τὰ πεποιημένα ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ ἰδοὺ τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος.
- Ecclésiaste 3:16Καὶ ἔτι εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον τόπον τῆς κρίσεως, ἐκεῖ ὁ ἀσεβής, καὶ τόπον τοῦ δικαίου, ἐκεῖ ὁ ἀσεβής.
- Ézéchiel 3:14καὶ τὸ πνεῦμα ἐξῆρέν με καὶ ἀνέλαβέν με, καὶ ἐπορεύθην ἐν ὁρμῇ τοῦ πνεύματός μου, καὶ χεὶρ κυρίου ἐγένετο ἐπ ἐμὲ κραταιά.
- Habacuc 1:3ἵνα τί μοι ἔδειξας κόπους καὶ πόνους, ἐπιβλέπειν ταλαιπωρίαν καὶ ἀσέβειαν ; ἐξ ἐναντίας μου γέγονεν κρίσις, καὶ ὁ κριτὴς λαμβάνει.
- Ecclésiaste 2:11καὶ ἐπέβλεψα ἐγὼ ἐν πᾶσιν ποιήμασίν μου, οἷς ἐποίησαν αἱ χεῖρές μου, καὶ ἐν μόχθῳ, ᾧ ἐμόχθησα τοῦ ποιεῖν, καὶ ἰδοὺ τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος, καὶ οὐκ ἔστιν περισσεία ὑπὸ τὸν ἥλιον.
- Ecclésiaste 6:9ἀγαθὸν ὅραμα ὀφθαλμῶν ὑπὲρ πορευόμενον ψυχῇ. καί γε τοῦτο ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος.
Commentaires sur Ecclésiaste 2:17
- Adam Clarke Bible Commentary · v. 17C'est pourquoi j'ai haï la vie - החיים את et hachaiyim, les vies, à la fois du sage, du fou et de l'insensé. Ainsi que toutes les étapes de la vie, l'enfant, l'homme et le sage. Il n'y avait là rien qui vaille la peine d'être poursuivi, aucune période qui vaille la peine d'être revécue et aucun espoir que, si c'était possible, je puisse à nouveau avoir plus de succès.Lire le commentaire
- Commentaire concis de Matthew Henry · v. 12-17Salomon découvre que la connaissance et la prudence sont préférables à l’ignorance et à la folie, bien que la sagesse humaine et la science ne pourront jamais rendre un homme vraiment heureux. Le plus grand des savants, qui meurt sans avoir connu Jésus-Christ, périra de la même manière que l’homme le plus ignare ; quels bénéfices peuvent apporter les encouragements de ce monde à celui qui est dans la tombe, ou à une âme en enfer ? Ceux qui ont été…Lire le commentaire
- Tyndale Open Study Notes · v. 17-20L'Ecclésiaste en vient à haïr la vie à cause de ses chagrins (1.18), de ses labeurs (2.18) et de son apparente futilité (2.19–20).Lire le commentaire
Thèmes liés à Ecclésiaste 2:17
Dans les dictionnaires
Commentaires sur Ecclésiaste 2
Septante (AT) — Texte grec-français édité par ThéoTeX Éditions - theotex.org
Commentaires