Genèse 30:1-13

1Cernens autem Rachel quod infecunda esset, invidit sorori suæ, et ait marito suo : Da mihi liberos, alioquin moriar.

2Cui iratus respondit Jacob : Num pro Deo ego sum, qui privavit te fructu ventris tui ?

3At illa : Habeo, inquit, famulam Balam : ingredere ad illam, ut pariat super genua mea, et habeam ex illa filios.

4Deditque illi Balam in conjugium : quæ,

5ingresso ad se viro, concepit, et peperit filium.

6Dixitque Rachel : Judicavit mihi Dominus, et exaudivit vocem meam, dans mihi filium, et idcirco appellavit nomen ejus Dan.

7Rursumque Bala concipiens, peperit alterum,

8pro quo ait Rachel : Comparavit me Deus cum sorore mea, et invalui : vocavitque eum Nephthali.

9Sentiens Lia quod parere desiisset, Zelpham ancillam suam marito tradidit.

10Qua post conceptum edente filium,

11dixit : Feliciter, et idcirco vocavit nomen ejus Gad.

12Peperit quoque Zelpha alterum.

13Dixitque Lia : Hoc pro beatitudine mea : beatam quippe me dicent mulieres : propterea appellavit eum Aser.