Cantique des Cantiques 2:9-17

9Similis est dilectus meus capreæ, hinnuloque cervorum. En ipse stat post parietem nostrum, respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos.

10En dilectus meus loquitur mihi. Sponsus Surge, propera, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni :

11jam enim hiems transiit ; imber abiit, et recessit.

12Flores apparuerunt in terra nostra ; tempus putationis advenit : vox turturis audita est in terra nostra ;

13ficus protulit grossos suos ; vineæ florentes dederunt odorem suum. Surge, amica mea, speciosa mea, et veni :

14columba mea, in foraminibus petræ, in caverna maceriæ, ostende mihi faciem tuam, sonet vox tua in auribus meis : vox enim tua dulcis, et facies tua decora.

15Sponsa Capite nobis vulpes parvulas quæ demoliuntur vineas : nam vinea nostra floruit.

16Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia,

17donec aspiret dies, et inclinentur umbræ. Revertere ; similis esto, dilecte mi, capreæ, hinnuloque cervorum super montes Bether.