Psaumes 139:1-12

1In finem. Psalmus David.

2Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me.

3Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.

4Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum.

5Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :

6absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.

7Dixi Domino : Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.

8Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.

9Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori : cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.

10Caput circuitus eorum : labor labiorum ipsorum operiet eos.

11Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos : in miseriis non subsistent.

12Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu.