Job 6:2-10

2Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera !

3Quasi arena maris hæc gravior appareret ; unde et verba mea dolore sunt plena :

4quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum ; et terrores Domini militant contra me.

5Numquid rugiet onager cum habuerit herbam ? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit ?

6aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum ? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem ?

7Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt.

8Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus ?

9et qui cœpit, ipse me conterat ; solvat manum suam, et succidat me ?

10Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti.