Job 27:1-10

1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit :

2Vivit Deus, qui abstulit judicium meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam.

3Quia donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis,

4non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium.

5Absit a me ut justos vos esse judicem : donec deficiam, non recedam ab innocentia mea.

6Justificationem meam, quam cœpi tenere, non deseram : neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.

7Sit ut impius, inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus.

8Quæ est enim spes hypocritæ, si avare rapiat, et non liberet Deus animam ejus ?

9Numquid Deus audiet clamorem ejus, cum venerit super eum angustia ?

10aut poterit in Omnipotente delectari, et invocare Deum omni tempore ?