Hébreux 12:5-13

5et obliti estis consolationis, quæ vobis tamquam filiis loquitur, dicens : Fili mi, noli negligere disciplinam Domini : neque fatigeris dum ab eo argueris.

6Quem enim diligit Dominus, castigat : flagellat autem omnem filium, quem recipit.

7In disciplina perseverate. Tamquam filiis vobis offert se Deus : quis enim filius, quem non corripit pater ?

8quod si extra disciplinam estis, cujus participes facti sunt omnes : ergo adulteri, et non filii estis.

9Deinde patres quidem carnis nostræ, eruditores habuimus, et reverebamur eos, non multo magis obtemperabimus Patri spirituum, et vivemus ?

10Et illi quidem in tempore paucorum dierum, secundum voluntatem suam erudiebant nos : hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem ejus.

11Omnis autem disciplina in præsenti quidem videtur non esse gaudii, sed mœroris : postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam, reddet justitiæ.

12Propter quod remissas manus, et soluta genua erigite,

13et gressus rectos facite pedibus vestris : ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur.