Psaumes 103:1-14

1Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino : Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti,

2amictus lumine sicut vestimento. Extendens cælum sicut pellem,

3qui tegis aquis superiora ejus : qui ponis nubem ascensum tuum ; qui ambulas super pennas ventorum :

4qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem.

5Qui fundasti terram super stabilitatem suam : non inclinabitur in sæculum sæculi.

6Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ; super montes stabunt aquæ.

7Ab increpatione tua fugient ; a voce tonitrui tui formidabunt.

8Ascendunt montes, et descendunt campi, in locum quem fundasti eis.

9Terminum posuisti quem non transgredientur, neque convertentur operire terram.

10Qui emittis fontes in convallibus ; inter medium montium pertransibunt aquæ.

11Potabunt omnes bestiæ agri ; expectabunt onagri in siti sua.

12Super ea volucres cæli habitabunt ; de medio petrarum dabunt voces.

13Rigans montes de superioribus suis ; de fructu operum tuorum satiabitur terra :

14producens fœnum jumentis, et herbam servituti hominum, ut educas panem de terra,