Proverbes 30:1-9

1Verba Congregantis, filii Vomentis. Visio quam locutus est vir cum quo est Deus, et qui Deo secum morante confortatus, ait :

2Stultissimus sum virorum, et sapientia hominum non est mecum.

3Non didici sapientiam, et non novi scientiam sanctorum.

4Quis ascendit in cælum, atque descendit ? quis continuit spiritum in manibus suis ? quis colligavit aquas quasi in vestimento ? quis suscitavit omnes terminos terræ ? quod nomen est ejus, et quod nomen filii ejus, si nosti ?

5Omnis sermo Dei ignitus : clypeus est sperantibus in se.

6Ne addas quidquam verbis illius, et arguaris, inveniarisque mendax.

7Duo rogavi te : ne deneges mihi antequam moriar :

8vanitatem et verba mendacia longe fac a me ; mendicitatem et divitias ne dederis mihi : tribue tantum victui meo necessaria,

9ne forte satiatus illiciar ad negandum, et dicam : Quis est Dominus ? aut egestate compulsus, furer, et perjurem nomen Dei mei.