Job 37:1-12

1Super hoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.

2Audite auditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.

3Subter omnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.

4Post eum rugiet sonitus ; tonabit voce magnitudinis suæ : et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.

5Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia ;

6qui præcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ ;

7qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.

8Ingredietur bestia latibulum, et in antro suo morabitur.

9Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.

10Flante Deo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.

11Frumentum desiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.

12Quæ lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum :