Genèse 19:17-29

17Eduxeruntque eum, et posuerunt extra civitatem : ibique locuti sunt ad eum, dicentes : Salva animam tuam : noli respicere post tergum, nec stes in omni circa regione : sed in monte salvum te fac, ne et tu simul pereas.

18Dixitque Lot ad eos : Quæso, domine mi,

19quia invenit servus tuus gratiam coram te, et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum, ut salvares animam meam, nec possum in monte salvari, ne forte apprehendat me malum, et moriar :

20est civitas hæc juxta, ad quam possum fugere, parva, et salvabor in ea : numquid non modica est, et vivet anima mea ?

21Dixitque ad eum : Ecce etiam in hoc suscepi preces tuas, ut non subvertam urbem pro qua locutus es.

22Festina, et salvare ibi : quia non potero facere quidquam donec ingrediaris illuc. Idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor.

23Sol egressus est super terram, et Lot ingressus est Segor.

24Igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorrham sulphur et ignem a Domino de cælo :

25et subvertit civitates has, et omnem circa regionem, universos habitatores urbium, et cuncta terræ virentia.

26Respiciensque uxor ejus post se, versa est in statuam salis.

27Abraham autem consurgens mane, ubi steterat prius cum Domino,

28intuitus est Sodomam et Gomorrham, et universam terram regionis illius : viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum.

29Cum enim subverteret Deus civitates regionis illius, recordatus Abrahæ, liberavit Lot de subversione urbium in quibus habitaverat.