Ecclésiaste 1:2-11

2Vanitas vanitatum, dixit Ecclesiastes ; vanitas vanitatum, et omnia vanitas.

3Quid habet amplius homo de universo labore suo quo laborat sub sole ?

4Generatio præterit, et generatio advenit ; terra autem in æternum stat.

5Oritur sol et occidit, et ad locum suum revertitur ; ibique renascens,

6gyrat per meridiem, et flectitur ad aquilonem. Lustrans universa in circuitu pergit spiritus, et in circulos suos revertitur.

7Omnia flumina intrant in mare, et mare non redundat ; ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant.

8Cunctæ res difficiles ; non potest eas homo explicare sermone. Non saturatur oculus visu, nec auris auditu impletur.

9Quid est quod fuit ? Ipsum quod futurum est. Quid est quod factum est ? Ipsum quod faciendum est.

10Nihil sub sole novum, nec valet quisquam dicere : Ecce hoc recens est : jam enim præcessit in sæculis quæ fuerunt ante nos.

11Non est priorum memoria ; sed nec eorum quidem quæ postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo.