Deutéronome 22:1-12

1Non videbis bovem fratris tui, aut ovem errantem, et præteribis : sed reduces fratri tuo,

2etiamsi non est propinquus frater tuus, nec nosti eum : duces in domum tuam, et erunt apud te quamdiu quærat ea frater tuus, et recipiat.

3Similiter facies de asino, et de vestimento, et de omni re fratris tui, quæ perierit : si inveneris eam, ne negligas quasi alienam.

4Si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via, non despicies, sed sublevabis cum eo.

5Non induetur mulier veste virili, nec vir utetur veste feminea : abominabilis enim apud Deum est qui facit hæc.

6Si ambulans per viam, in arbore vel in terra nidum avis inveneris, et matrem pullis vel ovis desuper incubantem : non tenebis eam cum filiis,

7sed abire patieris, captos tenens filios : ut bene sit tibi, et longo vivas tempore.

8Cum ædificaveris domum novam, facies murum tecti per circuitum : ne effundatur sanguis in domo tua, et sis reus labente alio, et in præceps ruente.

9Non seres vineam tuam altero semine : ne et sementis quam sevisti, et quæ nascuntur ex vinea, pariter sanctificentur.

10Non arabis in bove simul et asino.

11Non indueris vestimento, quod ex lana linoque contextum est.

12Funiculos in fimbriis facies per quatuor angulos pallii tui, quo operieris.