Genèse 37:21-30

21Audiens autem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eorum, et dicebat :

22Non interficiatis animam ejus, nec effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam hanc, quæ est in solitudine, manusque vestras servate innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, et reddere patri suo.

23Confestim igitur ut pervenit ad fratres suos, nudaverunt eum tunica talari et polymita :

24miseruntque eum in cisternam veterem, quæ non habebat aquam.

25Et sedentes ut comederent panem, viderunt Ismaëlitas viatores venire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, et resinam, et stacten in Ægyptum.

26Dixit ergo Judas fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ?

27melius est ut venundetur Ismaëlitis, et manus nostræ non polluantur : frater enim et caro nostra est. Acquieverunt fratres sermonibus illius.

28Et prætereuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum Ismaëlitis, viginti argenteis : qui duxerunt eum in Ægyptum.

29Reversusque Ruben ad cisternam, non invenit puerum :

30et scissis vestibus pergens ad fratres suos, ait : Puer non comparet, et ego quo ibo ?