Deutéronome 32:1-7

1Audite, cæli, quæ loquor : audiat terra verba oris mei.

2Concrescat ut pluvia doctrina mea, fluat ut ros eloquium meum, quasi imber super herbam, et quasi stillæ super gramina.

3Quia nomen Domini invocabo : date magnificentiam Deo nostro.

4Dei perfecta sunt opera, et omnes viæ ejus judicia : Deus fidelis, et absque ulla iniquitate, justus et rectus.

5Peccaverunt ei, et non filii ejus in sordibus : generatio prava atque perversa.

6Hæccine reddis Domino, popule stulte et insipiens ? numquid non ipse est pater tuus, qui possedit te, et fecit, et creavit te ?

7Memento dierum antiquorum, cogita generationes singulas : interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi : majores tuos, et dicent tibi.