Genèse 21:22-32

22Eodem tempore dixit Abimelech, et Phicol princeps exercitus ejus, ad Abraham : Deus tecum est in universis quæ agis.

23Jura ergo per Deum, ne noceas mihi, et posteris meis, stirpique meæ : sed juxta misericordiam, quam feci tibi, facies mihi, et terræ in qua versatus es advena.

24Dixitque Abraham : Ego jurabo.

25Et increpavit Abimelech propter puteum aquæ quem vi abstulerunt servi ejus.

26Responditque Abimelech : Nescivi quis fecerit hanc rem : sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi præter hodie.

27Tulit itaque Abraham oves et boves, et dedit Abimelech : percusseruntque ambo fœdus.

28Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum.

29Cui dixit Abimelech : Quid sibi volunt septem agnæ istæ, quas stare fecisti seorsum ?

30At ille : Septem, inquit, agnas accipies de manu mea : ut sint mihi in testimonium, quoniam ego fodi puteum istum.

31Idcirco vocatus est locus ille Bersabee : quia ibi uterque juravit.

32Et inierunt fœdus pro puteo juramenti.