Strong G1070γελάω

rire

Translittération
gelaō
Prononciation
ghel-ah'-o
Morphologie
verbe grec

Définition

  1. rire.

Définition détaillée

γελάω, -ῶ,
[dans la LXX principalement pour צחק, שׂחק ;]
rire: Luk.6:25 ; fut., γελάσω) (M, Pr., 154), ib. 21 (cf. κατα-γελάω).†
(AS)

Dans la Bible

Strong G1070 apparaît dans 2 versets de la LSG.

Traduit dans la LSG par

  • joie1
  • rire1

Premiers versets

  1. Luc 6:21
    Heureux vous qui avez faim maintenant, car vous serez rassasiés ! Heureux vous qui pleurez maintenant, car vous serez dans la joie !
  2. Luc 6:25
    Malheur à vous qui êtes rassasiés, car vous aurez faim ! Malheur à vous qui riez maintenant, car vous serez dans le deuil et dans les larmes !
Voir toutes les occurrences

Répartition par livre

Mots liés

Famille de mots

Dictionnaire grec détaillé
γελάω,
dialecte épique γελόω [Réf. VIIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIIe s. av. J.-C. : Odyssea Homerus Epicus « Odyssée » 21.105)], dialecte éolien γέλαιμι [Réf. (Hdn.Gr. 2.463, + autres)] ; dialecte épique participe γελόωντες [Réf. VIIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIIe s. av. J.-C. : Odyssea Homerus Epicus « Odyssée » 18.40, γελώοντες, -ώωντες, ou -οίωντες [ouvrage précédent] 111, cf. 20.390)] ; dialecte épique imparfait γελώων ou -οίων[Réf. (20.347)] ; dialecte dorien participe γελᾶσα, 3e pers. pluriel γελᾶντι, [Réf. IIIe s. av. J.-C. et suiv. (IIIe s. av. J.-C. : Theocritus Poeta Bucolicus 1.36, 90)] ; dialecte éolien γελαίσας [Réf. VIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIe-VIe s. av. J.-C. : Sappho Lyrica 2.5)] : dialecte attique futur γελάσομαι [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (Ve-VIe s. av. J.-C. : Plato Philosophus « Phèdre » 252b, Ve-VIe s. av. J.-C. : Xenophon Historicus « Banquet » 1.16, etc. ; plus tard γελάσω « Anthologia Graeca » 2.178 (Ier s. av. J.-C. : Meleager Epigrammaticus), 11.29 (Ier s. apr. J.-C. : Automedon Epigrammaticus), « Anacreontea » 38.8, etc.)] : aoriste ἐγέλᾰσα [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (Ve s. av. J.-C. : Euripides Tragicus « Iphigénie en Tauride » 276, etc.)] ; dialecte épique ἐγέλασσα [Réf. VIIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIIe s. av. J.-C. : Ilias Homerus Epicus « Iliade » 15.101)] ; dialecte dorien ἐγέλαξα [Réf. IIIe s. av. J.-C. et suiv. (IIIe s. av. J.-C. : Theocritus Poeta Bucolicus 20. ??, variante [ouvrage précédent] 7.42)] ; 3e pers. pluriel γέλαν pour ἐγέλασαν, forme poétique citée dans [Réf. (« Etymologicum Magnum » 255.6)] :—passif, futur -ασθήσομαι[Réf. IIe s. apr. J.-C. et suiv. (IIIe s. apr. J.-C. (?) : Diogenes Laertius 1.78, IIe s. apr. J.-C. : Lucianus Sophista « Am. » 2)] : aoriste ἐγελάσθην [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (IVe s. av. J.-C. : Demosthenes Orator 2.10, (κατ-) Ve s. av. J.-C. : Thucydides Historicus 3.83, Ve-VIe s. av. J.-C. : Plato Philosophus « Euthyphron » 3c, etc. :)]parfait γεγέλασται [Réf. IIe s. apr. J.-C. et suiv. ((κατα-) IIe s. apr. J.-C. : Lucianus Sophista « DMort. » 1.1.)]
I absolument, rire, ἁπαλὸν γελάσαι [Réf. VIIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIIe s. av. J.-C. : Odyssea Homerus Epicus « Odyssée » 14.465 ; ἀχρεῖον γ. 18.163 ; γναθμοῖσι γελοίων ἀλλοτρίοισιν 20.347 ; δακρυόεν γ. VIIIe s. av. J.-C. : Ilias Homerus Epicus « Iliade » 6.484 ; μηδὲν ἵλεων γ. Ve s. av. J.-C. : Sophocles Tragicus « Ajax » 1011)] ; ἡ δ᾽ ἐγέλασσε χείλεσιν, à propos d’un rire feint, [Réf. VIIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIIe s. av. J.-C. : Ilias Homerus Epicus « Iliade » 15.101)] ; ἐγέλασσε δέ οἱ φίλον ἦτορ son cœur rit en lui, [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (21.389 ; γελῶ ὁρῶν Ve s. av. J.-C. : Herodotus Historicus 4.36 :)] —passif, εἵνεκα τοῦ γελασθῆι αι afin qu’un rire soit suscité, [Réf. IVe s. av. J.-C. et suiv. (IVe s. av. J.-C. : Demosthenes Orator 2.19.)]
I.2 à propos de choses, γέλασσε δὲ πᾶσα περὶ χθών [Réf. VIIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIIe s. av. J.-C. : Ilias Homerus Epicus « Iliade » 19.362 ; γαῖά τε πᾶσ᾽ ἐγέλασσε « hymnus ad Cererem » 14 ; γελᾷ δέ τε δό ματα πατρός VIIIe-VIIe s. av. J.-C. : Hesiodus Epicus « Théogonie » 40 ; γελῶντα ὑδάτη « Lyrica Alexandrina Adespota » 32.4.)]
II rire de, ἐπ᾽ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν [Réf. VIIIe s. av. J.-C. et suiv. (VIIIe s. av. J.-C. : Ilias Homerus Epicus « Iliade » 2.270, 23.784 ; ἐπ᾽ ἀλλήλοισι γελῶσιν VIe s. av. J.-C. : Theognis Elegiacus 1113)] ; γελᾷ δὲ δαίμων ἐπ᾽ ἀνδρὶ θερμῷ rit avec mépris de…, [Réf. IVe s. av. J.-C. et suiv. (IVe-Ve s. av. J.-C. : Aeschylus Tragicus « Euménides » 560 (poésie lyrique))] ; ἐπί τινι d’une chose, [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (Ve-VIe s. av. J.-C. : Xenophon Historicus « Mémorables » 4.2.5, Ve-VIe s. av. J.-C. : Plato Philosophus « Philèbe » 50a : fréquemment avec le _datif_, γελᾷ δὲ τοῖσδε.. ἄχεσιν πολὺν γέλωτα Ve s. av. J.-C. : Sophocles Tragicus « Ajax » 957 (poésie lyrique), cf. 1043, Ve-VIe s. av. J.-C. : Aristophanes Comicus « Nuées » 560)] ; ἐγέλασα ψολοκομπίαις fut amusé par eux, [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. ([auteur précédent] « Eq. » 696 ; ὅταν ποτ᾽ ἀνθρώποισιν ἡ τύχη γελᾷ IVe-IIIe s. av. J.-C. : Philemo Comicus 110 ; εἰς ἐχθροὺς γ. Ve s. av. J.-C. : Sophocles Tragicus « Ajax » 79 ; ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς IVe-Ve s. av. J.-C. : Aeschylus Tragicus « Choephori » 222 : rarement avec le _génitif_ _de personne_, γελᾷ μου Ve s. av. J.-C. : Sophocles Tragicus « Philoctète » 1125 (poésie lyrique), cf. Ve-VIe s. av. J.-C. : Plato Philosophus « Théétète » 175b, IIe s. apr. J.-C. : Lucianus Sophista « Dem.Enc. » 16, VIe s. apr. J.-C. : Procopius Caesariensis Historicus « de Bello Gothico » 4.28 (variante).)]
II.2 avec l’accusatif, railler, τινά [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (IIIe s. av. J.-C. : Theocritus Poeta Bucolicus 20.1 ; ἢ τόδε γελᾶτε, εἰ.. ; Ve-VIe s. av. J.-C. : Xenophon Historicus « Banquet » 2.19)] ; τί δὲ τοῦτ᾽ ἐγέλασας ἐτεόν; de quoi riez-vous donc ? [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (Ve-VIe s. av. J.-C. : Aristophanes Comicus « Nuées » 820)] :—passif, être raillé, [Réf. Ve s. av. J.-C. et suiv. (IVe-Ve s. av. J.-C. : Aeschylus Tragicus « Euménides » 789 (poésie lyrique), Ve s. av. J.-C. : Sophocles Tragicus « Antigone » 839 (poésie lyrique) ; πρός τινος [auteur précédent] « Ph. » 1023 ; παρά τινος [auteur précédent] « OC » 1423.)]